My analysis of life

November

We zijn al een tijdje de maand in, maar toch maar een log die een voorschot zou moeten geven op de hele maand. November is de maand van:

1. Studie. Tot nog toe heb ik geen enkel vak gevolgd. Ik heb het al heel vaak uitgelegd, maar dan nog maar een keer: dit is mijn vierde jaar en dit jaar herkans ik tweede- en derdejaarsvakken. Maar afgelopen blok werden er geen vakken gegeven die ik kon herkansen, dus geen colleges gehad. Vanmorgen was mijn eerste. En het is me er weer ingewreven: ik moet er hard tegenaan. Nouja, dat moet dan maar hè.

2. Natuurlijk! NaNoWriMo! Vorig jaar heb ik als eerstejaars NaNo'er de strijd tegen de klok gewonnen en meer dan 50000 woorden in één maand geschreven. Dit jaar doe ik uiteraard weer mee. Ik loop nog maar 4000 woorden achter op schema. 0:)

3. Ichthus. Maar dat is eigenlijk elke maand. Gewoon veel bezig zijn, gezellig doen, enzovoorts. Komend weekend is de Retraite. En volgens de site daarvan krijg ik "op de Retraite [...] de kans God, je medestudenten en jezelf beter te leren kennen door middel van lezingen, workshops en stille tijd, maar ook door met een drankje in gesprek te gaan met onbekende en bekende medestudenten." Klinkt fijn en gezellig, toch? Precies waarom ik erheen ga! :P

4. Nog veel meer. Te veel om op te noemen. Misschien wel mijn web-log? Maar dan moet ik wel even wat leuke ideetjes hebben...

Schoonmaaklog

Een logje over schoonmaken. Hoe saai wil je het hebben? Maargoed, jullie hebben erom gevraagd. Ditmaal een stappenplan. Hoe organiseer ik een Grote Schoonmaak?

1. Plan een vergadering met je huisgenoten. Of, in mijn geval, stem in met de datum waarop anderen willen vergaderen. Komt net zo makkelijk uit. Zorg dat er wat leuks achteraan komt (zoals een avondje pokeren, een avondje breien, voor elk wat wil(t)s, wat je maar leuk vindt), zodat het ook aantrekkelijk is voor huisgenoten die wat minder graag schoonmaken en elk excuus aangrijpen om niet op de vergadering te komen.
2. Op de huisvergadering plan je een datum in waarop je wilt schoonmaken. Een datumprikker werkt niet goed! Ervaring leert namelijk dat degenen die als eerste invullen bijna overal lijken te kunnen, maar alles alweer volgepland hebben staan voordat de laatste klaar is en er dus iets afgesproken kan worden. En zoals ik al zei, alles is belangrijker dan een avond waarop je gaat vergaderen over schoonmaken! In ieder geval, het idee is dat iedereen wel móet!
3. Wacht tot de Grote Dag aanbreekt.* Dit als apart puntje, zodat je je mentaal en materiaaltechnisch kunt voorbereiden.
4. Op de dag van de schoonmaak maak je een takenlijst, waarna je ook nog even zorgt dat de taken ook verdeeld worden. Zelf ga je ook iets doen. Je kunt ook zorgen dat er iemand anders de taken uitdeelt, als je dat zelf liever niet doet of die ander liever wel.
5. Wees het na zo'n twee uur schrobben zat en wil het nooit meer doen. Maak een rooster (ook voor dit punt geldt: je kunt het laten doen, als het maar gebeurt) waarop je wekelijks alle grote taken inplant voor je huisgenoten. Onze invulling (huishouden van 5 personen): er zijn 3 taken: keuken, sanitair en overig. Elke 5 weken doe je 1 van die taken (wordt uiteraard ingepland) en ben je 2 weken vrij. Dat motiveert misschien wel.

En voi là. Alles is schoon. (Lees: is mijn log niet mooi steriel geworden? :P)

* Ik besef ten volste dat deze opmerking voor meerdere interpretaties opvatbaar is, maar dat mag voor deze keer. Want aan de Grote Dag die ik hier níet bedoel moet ook gedacht worden. Lees Mattheüs 25:1-13 maar eens door.

Restart!

Mijn eerste blog na de vakantie. Wat zat er een tijd tussen zeg. Sorry.
Ienje herinnerde me eraan om weer eens te loggen. En hoewel zij langer weg is geweest dan ik (op mijn weblog dan toch) neem ik het mezelf kwalijker.
Het medisch onderzoek is goed gegaan (meer dan de bijwerkingen die ik noemde heb ik niet gehad), het was best wel relaxt en ik kon me goed in mijn eigen wereldje terugtrekken (gevolg: afkickverschijnselen nu). Ik heb zelfs het geld al. Maar dat gaat vanzelf weer op aan collegegeld enzo.
Verder. Ik begin nu dus aan mijn vierde studiejaar. Ik ga dit jaar tweede- en derdejaarsvakken inhalen. Ga inhalen. Nog niet dus. Heeft ook een reden. Er worden nog geen voor mij herkansbare tweede- en derdejaarsvakken gegeven. Vandaar dat mijn vakantie nog even duurt.
Gelukkig is er altijd wat te doen voor dingen als studentenvereniging (zowel gezelligheid als commissies), huishoudelijke zaken (vandaag Grote Schoonmaak), financiële afhandelingen, planningen, enzovoort. Eigenlijk zou ik vooral bezig moeten zijn met volgende periode, waarin ik meteen 4 herkansvakken krijg. Die moet ik dus wel even leren omdat ik er al onvoldoendes voor had. En eigenlijk zou ik ook een beter baantje moeten gaan zoeken dan mijn ganse-zaterdag-slurpende, lage-loons-uitkerende marktgroenteboer-zijndheid. Maar ik ken mij en er is groot kans dat dat ongeveer niet gebeurt.

Zucht. Tijd voor iets positiefs.

Omdat je soms nadenkt

Hoe onuitputtelijk zijn Gods rijkdom, wijsheid en kennis, hoe ondoorgrondelijk zijn oordelen en hoe onbegrijpelijk zijn wegen.

- Rom 11:33

Oh wat is het toch fijn...

...om een proefkonijn te zijn! Een medisch onderzoek naar de bijwerkingen van een pil tegen virussen. 16 dagen in een kliniek van het UMCG (Groningen, dus dichtbij :P). 10 proefkonijnen, waarvan ik dus. Ongeveer tweemaal zoveel personeel (bestaande uit teamleiders, hostesses, MRA's (waarvan ik niet weet wat de afkorting betekent, maar A staat vast voor assistent(e)), en dat soort mensen meer). Een strak ritme: alles komt op de minuut nauwkeurig.

Ach, alles valt mee :P Het is vooral rustig en ik kan lezen tot vervelens toe, maar toch 'vermaak' ik me wel -- in mijn zin van het woord. Mijn eigen wereldje is altijd een bolwerk van vermaak en mijn eigen gedachten leiden me overal en nergens. Maar dat terzijde. Er zijn hier genoeg computers, spelcomputers, boeken, spellen, films, mensen en andere afleidingen dus het komt helemaal goed ;)

Ik heb al een zgn. 'bloedafnameversimpelaar' gehad, zodat ik gisteren niet 6x hoefde te prikken, maar slechts 1x. Vooral om de eerste werking van de medicijnen te kunnen waarnemen, that is, I guess. Vanaf gisteravond mocht de tap van mijn arm af. En vanaf vandaag bestaat mijn dag uit medicijnen slikken ('s morgens 1x), lezen, eten en driemaal daags de vraag 'hoe gaat het met je?', waarop ik dan moet antwoorden of ik ook lichamelijke klachten of abnormaalheden heb. Er wordt vooral gedoeld op maag- en darmklachten. Vanmorgen had ik dat (ik zal hierover niet uitweiden :P) maar ik voel me goed en het is hier lekker relaxt! En bloeddruk meten, eens in de 5 dagen. Wat toch ook wel leuk is om eens te weten van mezelf :P

Ik krijg hier bijzonder verantwoord te eten, om het maar eens eufemistisch te zeggen. Maar ook dat zal wel wennen. Ik heb nog maar 2 weken te gaan (lees dit wel in de positieve zin :P).

Het is vast te lang geworden, en misschien is de dichtheid van nuttige informatie laag. Maar ik vond dat ik maar eens een wat minder theologisch blogje moest schrijven voor de afwisseling. Jullie horen nog van me! :)

If I stand

Een erg mooi nummer dat ik jullie niet wil onthouden. Met de tekst vertaald; natuurlijk is die niet mooier dan de originele tekst, maar het gaat om het idee, die mooi is :P

Er is meer dat opgaat in de morgen dan de zon
en er is meer dat schijnt in de nacht dan de maan
Er is meer dan dit vuur alleen dat me warm houdt
in een schuilplaats die groter is dan deze ruimte

Er is een trouw die groter is dan louter sentimenten
en een lied dat hoger is dan de gezangen die ik zingen kan
Het stof op de aarde strijdt om de loyaliteit
ik heb slechts schuld aan de Gever van alle goede dingen

Dus als ik ergens op sta, laat me staan op de belofte
dat U me erdoor zult trekken
En als ik het niet kan, laat me dan vallen op de genade
die me het eerst naar U bracht
En als ik zing, laat me de vreugde bezingen
die in mij dit lied heeft doen ontspringen
En als ik huil, laat het zijn als een man
die verlangt naar zijn thuis

Er is meer dat danst op de priaries dan de wind
meer dat wisselt in de zeeën dan de tijd
Er is een hartstochtelijkere liefde dan die tussen vrienden
milder dan die van een moeder met een baby op schoot

Er is een trouw die groter is dan louter sentimenten
en een lied dat hoger is dan de gezangen die ik zingen kan
Het stof op de aarde strijdt om de loyaliteit
ik heb slechts schuld aan de Gever van alle goede dingen

Dus als ik ergens op sta, laat me staan op de belofte
dat U me erdoor zult trekken
En als ik het niet kan, laat me dan vallen op de genade
die me het eerst naar U bracht
En als ik zing, laat me de vreugde bezingen
die in mij dit lied heeft doen ontspringen
En als ik huil, laat het zijn als een man
die verlangt naar zijn thuis

Onbegrijpelijk wonderbaarlijk

Laat ik uitweiden over een paar bijbelversen die, in combinatie met een praatje van een spreker, mij eens hebben doen beseffen hoe groot God is.

Toen ze gegeten hadden, sprak Jezus Simon Petrus aan: ‘Simon, zoon van Johannes, heb je mij lief, meer dan de anderen hier?’ Petrus antwoordde: ‘Ja, Heer, u weet dat ik van u houd.’ Hij zei: ‘Weid mijn lammeren.’ Nog eens vroeg hij: ‘Simon, zoon van Johannes, heb je me lief?’ Hij antwoordde: ‘Ja, Heer, u weet dat ik van u houd.’ Jezus zei: ‘Hoed mijn schapen,’ en voor de derde maal vroeg hij hem: ‘Simon, zoon van Johannes, houd je van me?’ Petrus werd verdrietig omdat hij voor de derde keer vroeg of hij van hem hield. Hij zei: ‘Heer, u weet alles, u weet toch dat ik van u houd.’ Jezus zei: ‘Weid mijn schapen.

-- Johannes 21:15-17 (NBV'01)

Petrus werd verdrietig omdat Jezus drie maal vroeg of hij van Hem hield. Waarom? De eerste link die iedereen legt is die met het kraaien van de haan, enkele tijd voor deze bijbeltekst, waarin Petrus Jezus verloochent. Maar is het het symbolische, het getal drie, dat Petrus raakt? Nee, het gaat erom dat Petrus berouw heeft. Het is alsof hij denkt: "God, ik ben zo klein en U zo groot. Kom niet dichterbij; U bent te machtig voor mij!"

Maar God wil juist dichtbij komen. Maar tegelijk is het zo dat hoe beter je God kent en dus hoe dichter jij bij God komt en God bij jou komt, hoe banger je moet zijn. Want je kan alleen maar harder vallen. Dat was wat ik voelde toen die spreker deze tekst uitlegde. God dichtbij me, maar een soort van bindingsangst om toch zelf wat zekerheid vast te willen houden. Angst om te vallen, maar toch een vreemd gevoel van geborgenheid bij Vader.

Maar hoezo bang zijn? U hebt de Geest niet ontvangen om opnieuw als slaven in angst te leven, (whow, wie zei dat dit een onlogische redenering was?) u hebt de Geest ontvangen om Gods kinderen te zijn, en om hem te kunnen aanroepen met ‘Abba, Vader’. (Rom. 8:15)

Ik vind het allemaal zo tegenstrijdig soms:
God is almachtig en alwetend, maar hij laat ons toch onze eigen dingen doen.
God wil met eerbied behandeld worden, maar toch wil hij onze Vader zijn en mogen wij dicht bij hem komen.
God wil niet dat wij dingen doen waarvan Hij niet wil dat wij ze doen, maar toch wil Hij onze zonden vergeven.

Dat is het onbegrijpelijke wonder van Gods liefde. Ik weet niet wat ik ervan moet denken of wat ik ermee moet, maar tegelijk kan ik er ook niet zonder.

Laat alsjeblieft een reactie achter, ik had een hele hoop gedachten die ik wilde opschrijven maar volgens mij is het een warboel geworden.

Vakantie?

Pff, denk je dat je vakantie hebt hoor. Kom je ondertussen bijna niet toe aan ook maar 5 minuutjes vrije tijd. Maargoed, als het maar leuk is. En dat was het :P
Ik moest hier gewoon even sorry zeggen tegen de mensen die beginnen te vinden dat ik hier bijna niks meer doe. En misschien op hun web-logs ook niet zo veel meer reageer enzo. Na het weekend meer, hoop ik. Eerst maar eens mijn tas inpakken voor het Ichthus-slotweekend op Ameland! *heeft er zin in*

Hé ja, quotes kan ook nog! #1.

If
all religions
lead to God
how come
most of them,
having been given
a thousend years at least,
haven't yet
arrived?

(Uit: Gordon Bailey, Patchwork Quill,
geciteerd in Michael Green, You can't be serious! (in het NL: Dat geloof je toch niet?))

Kaarten op Tafel e.a. (Logje Met Zijwegen 2)

Oei, dat was bijna een maand. Een maand waarin ik me meerdere malen verplicht heb gevoeld om hier iets neer te zetten, jawel. Deze web-log mag niet doodbloeden.
Maar wat hier nou neer te zetten? Heb ik ooit iemand iets interessants te vertellen? Ik denk dat het enige nieuwe dat ik hier kan vertellen over mij gaat. Want ja, de meeste lezers hier zijn niet hele dagen bij mij.
Omdat ik niet heel veel meemaak (ik heb nu vakantie want vorige week dinsdag was mijn laatste deeltentamen al) pak ik er maar een willekeurige avond uit. Vanavond bijvoorbeeld. Het was weer eens kringavond. Oh bah, dat klinkt negatief. Het was erg cool en het is altijd erg cool! Zelfs vanavond.
Zelfs? Mja. De reden waarom het niet leuk zou zijn, was misschien omdat we een spelletje doen waarbij je over jezelf of over anderen of over kring ofzo moest vertellen. Een beetje het idee van Kaarten op Tafel. Ik heb daar echt helemaal niets mee. Een beetje geforceerd vertellen over jezelf terwijl je het daar helemaal niet over wilt hebben en/of je er nog nooit over hebt nagedacht (dat is bij mij heel vaak zo). Ik heb veel liever dat zo'n gesprek 'als vanzelf' een beetje ontstaat. Dan kan je zelf ook nog wat sturen ofzo, een beetje meer kwijt van wat jou eigenlijk bezighoudt. En ik geef toe, het is echt een uitzondering als ik zo'n gesprek heb, maar het is gewoon veel cooler.
Nou had ik vanavond het geluk dat de vragen die mij gesteld werden niet van die vragen waren waarover je heel lang moest nadenken. De anderen hadden wel moeilijke vragen, maar zij leken ze veel makkelijker te kunnen beantwoorden dan ik dat ooit zou kunnen.
Ik denk wel eens dat mijn parate geheugen niet zo goed is, ik moet altijd veel te lang nadenken om herinneringen terug te halen. Alles in de context plaatsen, details bijlangs, en dan: oja! Dat was toen! Hmm, wat vond ik daar eigenlijk van? Dacht ik er toen eigenlijk wel bij na?
Of het komt omdat ik veel te concreet vragen wil beantwoorden. Als ik nou gewoon zou beginnen van 'nou dit en dat, maar ook een beetje zus en zo', dan zou er vanzelf een verhaal komen dat een beetje om de vraag heen kletst en dan zijn mensen ook weer tevreden. Maar dat is natuurlijk niet helemaal de bedoeling van zo'n 'spelletje'.
Wat er nou wél leuk is aan zo'n spelletje is dat er discussies of andere goede gesprekken uit kunnen ontstaan. En het maakt niet uit dat het dan afdwaalt, want je kunt altijd weer terug door middel van een nieuwe vraag. (Ik heb trouwens altijd de neiging om nooit af te dwalen, kijk maar, ik ga nu alweer terug naar het onderwerp.) Voor discussies heb je echter wel een goede groep nodig. Een groep waarin iedereen elkaar kent enzo. Maar daarvoor is dus de idee kring. En kring is eigenlijk veel te cool om over 2 weken alweer af te sluiten en volgend jaar weer iets nieuws op te starten.
Nou vind ik het wel weer lang genoeg. Maar ik moest gewoon even van me laten horen. Leuk dat je me even gelezen hebt!